عالمتاب بخواهد وصف كند در سابق ايّام در رساله‌اى على حده موسوم به مصباح الهداية « 1 » به رشتهء تحرير درآورده . فصل در بيان معناى « عبدٌ احتجب اللَّه عزّ وجلّ بسبع » ] در اين فقره از حديث شريف كه مىفرمايد : « كيف يوصف ، عبد احتجب الله عز و جل بسبع » احتمالاتى داده‌اند كه بعضى از آن را ذكر مىكنيم . اوّل ، آن است كه محدّث عارف كامل ، مرحوم فيض - رحمه اللَّه - فرمودند . و آن چنين است كه در حديث وارد است كه از براى خداوند تعالى هفتاد هزار حجاب است از نور و ظلمت ، كه اگر كشف [ كند ] آنها را ، محترق كند انوار جمال او آنچه را كه منتهى شود به آن بصر او . پس بنا بر اين ، محتمل است كه معنى « احتجب الله بسبع » آن باشد كه تمام حجب مرتفع شده حتى آن‌كه از هفتاد هزار حجاب هفت حجاب باقى مانده « 2 » . بنا بر اين احتمال ، تقدير چنين شود كه احْتَجَبَ اللَّه عَنْهُ بِسَبْعٍ . و لفظ « جلاله » فاعل شود . و اين احتمال گرچه از ساير احتمالات مناسب‌تر شايد باشد ، ولى خالى از مناقشه نيست . اما به‌حسب لفظ ، زيرا كه در مقام توصيف و تعريف مناسب آن است كه از اين مقصود تعبير كنند كه مَا احْتَجَبَ عَنِ اللَّه [ إلّا ] بسبع . يا : مَا احْتَجَبَ اللَّه عَنْهُ [ إلّا ] بِسَبْعٍ و به عبارت ديگر بنابر اين ، كمال پيغمبر و عدم جواز توصيف او ، به نداشتن آن حجب ديگر

--> ( 1 ) - مصباح الهداية إلى الخلافة و الولاية ، كتابى است گرانقدر از حضرت امام خمينى قدس سره كه در سال 1349 ق به رشته تحرير درآورده‌اند . كه در يك « مقدّمه » و دو « مشكات » ، و يك « خاتمه » تنظيم شده است . مشكات نخست در برخى از اسرار خلافت محمّدى صلى الله عليه و آله و سلم و ولايت علوى عليه السلام در حضرت علميّه است ، و مشكات دوم در برخى از اسرار خلافت و ولايت و نبوّت در نشئه عين و عالم امر و خلق مىباشد . حضرت امام قدس سره در مقدّمه كتاب در پيرامون موضوع آن چنين نگاشته‌اند : « دوست داشتم در اين رساله سرآغازى از حقيقت خلافت محمّدى و نمى از درياى حقيقت ولايت علوى عليه السلام را برايت آشكار نمايم و اين‌كه چگونه اين دو حقيقت در عوالم غيب و شهادت جارى هستند و در مراتب نزول و صعود نفوذ دارند » . ( 2 ) - الوافي ، ج 5 ، ص 614 ، حديث 16 .